De bibliotheek als werkkamer
Vorige week las ik in de Digitale Meerbode (ja, ik lees echt van alles) over de Werkkamer. In een oude winkel in Amsterdam zijn een aantal werkruimtes ingericht voor mensen die een dagje thuis willen werken. Als thuis is niet zo'n geschikte werkplek is, biedt de Werkkamer een alternatief; een rustige werkplek in de buurt, open van 6.00 tot 10.00 en per dagdeel te boeken. Koffie, thee en een koelkast bij de hand, de benodigde aansluitingen zijn aanwezig en je brengt je eigen laptop mee. In het kader van het Mobiliteitsbeleid zijn er meer van zulke initiatieven, maar dan meestal wat grootschaliger. Wat mij aansprak in dit initiatief is de minimale opzet en het feit dat het pal in een woonwijk ligt. Ik gun de initiatiefnemers van de Werkkamer van harte een succesvol bedrijf, maar het concept is natuurlijk perfect imiteerbaar door bibliotheken.
De bibliotheek als werkkamer. Welke plek is nou meer geschikt als werkkamer dan de bibliotheek; toegang tot allerlei bestanden, slimme informatieprofessionals en meer. Voor bibliotheken in grote steden is het een normaal verschijnsel, studenten en andere mensen die de bibliotheek gebruiken als studieplek. In sommige bibliotheken zijn ook af te sluiten studieruimten te huur.
Kleinere bibliotheken kennen het verschijnsel nauwelijks, hun studiezalen zijn al jaren geleden doorgegroeid naar andere klantgerichter concepten, van tienerhoek tot gamesroom, makkelijk lezen plein of huisbioscoop. Maar er dient zich een nieuwe klantengroep aan. Juist in die kleinere plaatsen en in de Vinexwijken wonen de mensen die wel eens aan de file willen ontsnappen, of als ZZP'er af en toe een werkplek nodig hebben, maar thuis is er net teveel afleiding, hun lokale bibliotheken zijn er niet geschikt voor, gezellige horeca is er in die buurten al helemaal niet en er is dus eigenlijk geen echte Third Place waar je eens rustig kunt gaan zitten om een klusje af te maken.
En dit is nu eens geen initiatief waarbij een bibliotheek eerst complexe samenwerkingsverbanden voor aan moet gaan en dikke subsidies nodig heeft, het is gewoon iets wat je kunt doen. Een beleidsplan, beetje polderen met bestuur, medewerkers en gemeente, gooi de laatste nooit gelezen non-fictie bij het oud papier en de ruimte is er, dan nog een beetje geld voor inrichting en voorzieningen, flink wat publiciteit en volgens mij heeft de bibliotheek dan een prima service in huis voor de groep van 30ers en 40ers die met hun spitsuur-drukke leven voor geen enkele andere dienst van de bibliotheek veel tijd hebben.
O ja, de Werkkamer in Amsterdam rekent 5 euro per uur. Geen enkele reden waarom de bibliotheek zo'n service gratis zou aanbieden. Bovendien is er in het kader van het Mobiliteitsbeleid wellicht ook nog een startsubsidie binnen te slepen.
Dus, bibliotheken draag je steentje bij aan de oplossing van de fileproblematiek, revive de ouderwetse leeszaal als werkkamer(s) voor de hardwerkende vaders en moeders uit de buurt. Klantgericht en innovatief! Zo als wij zijn in biebland!



In een oude post van mij (die ik zo snel niet kan vinden helaas) stond een reactie van iemand die vond dat biblitoheken zich daar op moesten richten, werkplekken. Geinig dat dit nu hier terugkomt.
Geplaatst door: Danniƫlle | donderdag 13 november 2008 om 14:51