Bezoek uit Japan of hoe internationaal is Nederlands bibliotheekwerk

Ik ben –behalve een tripje naar Vlaanderen- nooit ergens heen gereisd om de bibliotheken van verre volken te bestuderen. Dat vind ik niet echt een probleem -heimwee is toch altijd een irritante medereiziger-  internet brengt je overal en in de loop der jaren zijn er vele buitenlandse gasten bij ProBiblio langs geweest. Gisteren was het weer zover. Drie Japanse onderzoekers kwamen langs.

Amsterdam Public Library en DOKDelft zijn favoriete bestemmingen voor bibliotheektoeristen, maar ook een instituut als ProBiblio spreekt veel buitenlandse bezoekers aan. Er is weinig aan te bekijken, maar het concept van een PSO; een organisatie die op een bovengemeentelijk niveau diensten verleend spreekt kennelijk veel buitenlandse bezoekers aan. Het nut en de waarde van  PSO's is in Nederland nog wel eens een discussiepunt en dat maakt het een waar genoegen eens ongelimiteerd te vertellen cq op te scheppen over wat in elk geval mijn eigen PSO zo al aan diensten verleend; daartoe niet in het minst aangemoedigd door de serieuze belangstelling en waardering die de buitenlandse gasten voor zo’n instituut blijken te hebben.

Aanvankelijk wilden de Japanners vooral veel cijfers: wat kost het, wat levert het op en wie betaalt dat, maar uiteindelijk wilden ze veel meer weten. Marketing, ze konden er niet genoeg over horen. Strandbibliotheken, stationsbibliotheek. Fantastisch. En dat wordt allemaal betaald door overheden? Het werd allemaal in razendsnelle Japanse tekens op de schrijfblokken neergeschreven. Vervoersdienst, wat een goed idee. Bibliotheekautomatisering, o.k. De core-business van bibliotheken, educatie, informatie en lezen? Interessant. En die al die vrolijke mensen op de gang? Een cursus over pre-school eduction !? Deden we al iets met e-books? Nee, niet veel dus, nou in Japan ook niet zeiden ze en dat verbaasde ons dan weer. En zo raasden in twee uur op topsnelheid zo ongeveer alle diensten van ProBiblio voorbij.

De Japanners hadden zich goed voorbereid. In 2004 was al eens een groep Japanners bij ons langs geweest die alles uitgebreid hadden beschreven en met behulp van Google/translate hadden ze ook aardig wat informatie over het Nederlandse bibliotheekwerk weten te verzamelen. Maar dat zou toch eigenlijk wel beter moeten.

Nederlands bibliotheekwerk is hot bij de internationale bibliotheekcommunity. Elk jaar stromen de bezoekers binnen en vertellen Nederlandse bibliotheekmensen hun verhaal op vele conferenties in de wereld.Maar hoe toegankelijk is dat bibliotheekwerk eigenlijk voor buitenlandse belangstellenden? Ik heb er al eens vaker over geschreven, en zelfs met halfslachtig pogingen geprobeerd er iets aan te doen, met een weblog en een  library glossary.  De VOB heeft een keurige Engelse pagina, maar het mag allemaal wel wat grootser, wat swingender en actueler. Wat er nodig is een echt library.nl met voldoende menskracht en middelen die het Nederlandse bibliotheekwerk internationaal en permanent goed voor het voetlicht te brengen. Marketing van bibliotheken stopt in deze networked times niet meer bij grenzen van ons piepkleine landje. Misschien staat er volgend jaar een bibliotheek op Schiphol waar de vele internationale transfer passagiers-behalve veel andere leuke dingen-  een idee krijgen wat een public library in the Netherlands betekent; dan moet via het web dat verhaal toch ook beschikbaar zijn? Mooie taak voor de nieuwe VOB of het nieuwe sector instituut, maar dat ontslaat naar mijn mening nog steeds niet de individuele bibliotheken en pso’s niet om eens wat meer hun diensten en ideeën aan de wereld kenbaar te maken in een taal die door meer mensen begrepen wordt dan Nederlands.